Opisy FODA wskazują na kilka powtarzających się elementów: nadmierne analizowanie możliwych scenariuszy; przekonanie, że istnieje „idealna” decyzja; silna obawa przed „utknięciem” w gorszej opcji; unikanie zobowiązań i odwlekanie decyzji, także w sprawach codziennych (np. wybór oferty pracy, kierunku studiów, miejsca zamieszkania).
Autorzy opisujący FODA podkreślają, że stan ten nie musi mieć nasilenia klinicznego; częściej chodzi o powtarzający się schemat reagowania na sytuacje wyboru, który może sprzyjać prokrastynacji, niezadowoleniu z życia i poczuciu utknięcia w miejscu.
Geneza i użycie terminu
Akronim FODA pojawił się w kontekście dyskusji o konsekwencjach FOMO i FOBO, rozwijanych w środowisku biznesowym oraz w publicystyce poświęconej stylowi życia klasy średniej i tzw. pokolenia milenialsów. Patrick J. McGinnis, autor określeń FOMO i FOBO, opisywał FODA jako paraliż decyzyjny będący skutkiem napięcia między ciągłym poszukiwaniem lepszej opcji a lękiem przed przegapieniem innych szans.