Przytłoczony świadomością, że jego czyn mógł być aktem rozpaczy i braku zaufania do Bożego miłosierdzia, odchodzi z ciężkimi wyrzutami sumienia, mimo że cud się dokonał.

Wysiłek podejmowany przez Donissana doprowadza go do zawału serca. Leżąc na granicy życia i śmierci, lęka się, że uzurpując sobie rolę Boga, popełnił wielki grzech i naraził własną duszę. Gdy wraca do parafii, spisuje szczegółową relację z wydarzeń, adresując ją do swoich przełożonych. Następnie udaje się do konfesjonału, by dalej służyć Bogu. Pisarz Antoine Saint-Martin przybywa do wioski, aby spotkać się z Donissanem. Czekając na plebanii, zaczyna się niepokoić jego nieobecnością i idzie go poszukać. Najpierw wchodzi na piętro, do prywatnych komnat księdza, gdzie odkrywa ściany pokryte zaschniętą krwią – ślady po samobiczowaniach Donissana. W końcu udaje się do kościoła i znajduje Donissana w konfesjonale, martwego.