Barwę ma białawą do żółtobrązowej z czarnymi kropkami i paskami.
Nogogłaszczki samca odznaczają się paracymbium o gałęzi końcowej zaopatrzonej w mały płat boczny oraz o tęgim zębie leżącym między tą gałęzią a gałęzią poprzeczną.
Genitalia samicy mają epigyne z trzonkiem silnie z tyłu wciętym.
Ekologia i występowanie Zwierzę to preferuje tereny górskie, położone powyżej 800 m n.p.m., ale przynajmniej na północy zasięgu występuje również niżej. Zasiedla lasy, zadrzewienia i ich pobrzeża. Bytuje głównie na gałęziach i pniach drzew, w tym świerków, sosen, modrzewi, jałowców i brzóz. Aktywne dorosłe samice obserwuje się od marca do października, samce zaś od lipca do września.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Słowenii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Serbii, Albanii oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu i Chin.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1875 roku