Oficjalne administracyjne potwierdzenie lokalizacji znajduje się w Metryce Józefińskiej z 1788 roku, gdzie Klasztor Dobrzański wraz ze swoimi ziemiami został przyłączony już nie do Dobrzan, a do wsi Horosno Stare, w pobliżu której bezpośrednio się znajdował. Do dziś zachował się mikrotoponim Bazar, który oznacza miejsce, w którym odbywały się jarmarki, powstałe na bazie dawnych odpustów klasztornych.
Historia Historia klasztoru od XVII w. jest dobrze udokumentowana. Pierwotny drewniany kompleks spłonął podczas najazdu tatarskiego w 1612 r. W nowym miejscu wzniesiono murowaną cerkiew, zbudowaną w 1630 r. Rozkwit opactwa przypadł na koniec XVII – początek XVIII wieku, czemu sprzyjało wsparcie polskich możnowładców. Król Jan III Sobieski w 1680 r. zatwierdził wszystkie dotychczasowe przywileje. Te same przywileje zostały potwierdzone przez króla Augusta II Mocnego w 1700 r., a także ponownie w 1729 r.
Znaczna rozbudowa nastąpiła za czasów ihumena o. Hedeona Tymoszewycza (od 1706), kiedy to wzniesiono nową główną cerkiew, ukończoną w 1718 r., oraz dzwonnicę w 1725 r. W 1739 r., podczas odpustu na świętego Onufrego, w kaplicy zmarła wojewodzina smoleńska, jaśnie wielmożna pani Teresa Potocka. W 1754 r.