W 1888 roku książę Ferdynand sprowadził francuskich architektów krajobrazu w celu zaprojektowania rozległego parku wokół pałacu. W efekcie powstał zespół parkowy o powierzchni około 80 ha, który przekształcił dotychczasowe jałowe, kamieniste tereny w starannie zaaranżowane założenie ogrodowe. W tym celu nawieziono żyzną glebę, głównie z doliny rzeki Kamczija. Istotnym elementem projektu było wprowadzenie rzadkich gatunków drzew, m.in. dębu czarnego i cedru atlantyckiego, które stały się unikatowymi okazami na Półwyspie Bałkańskim. Na północny wschód od pałacu wzniesiono szklarnie przeznaczone do zimowania palm oraz produkcji kwiatów. W obiektach tych oraz w arboretum uprawia się ponad 500 gatunków roślin kwiatowych i około 200 gatunków sadzonek.

Architektura thumb|left|220px|Zegar słoneczny Główny budynek pałacowy utrzymany jest w stylistyce nawiązującej do XIX‑wiecznych rezydencji francuskiej arystokracji, łącząc reprezentacyjne elewacje z ornamentalnymi wnętrzami. Otaczające go ogrody obejmują układ alejek spacerowych, trawniki oraz kompozycje roślinne zaplanowane przez sprowadzonych architektów krajobrazu.

Częścią zespołu jest prywatny odcinek plaży nad Morzem Czarnym, stanowiący ogrodzoną część linii brzegowej.