Ewksinograd (bg. Евксиноград) – dawna rezydencja monarsza i zespół pałacowo‑parkowy położony nad Morzem Czarnym w Bułgarii, w pobliżu Warny. Kompleks, którego początki sięgają końca XIX wieku, obejmuje pałac w stylu inspirowanym architekturą francuską, rozległy park krajobrazowy, winiarnię oraz zaplecze rekreacyjne.
Etymologia nazwy Nazwa rezydencji wywodzi się z greckiego wyrażenia euxeinos pontos, oznaczającego „gościnne morze” – było to dawne określenie Morza Czarnego. Usytuowanie zespołu bezpośrednio nad jego brzegiem znalazło odzwierciedlenie w przyjętej nazwie.
Historia Historia Ewksinogradu sięga końca XIX wieku. Budowę pałacu rozpoczęto w 1882 roku na terenie, na którym wcześniej znajdowały się niewielkie klasztory. Rezydencja została pomyślana jako letnia siedziba władcy i zaprojektowana tak, by przypominać ówczesne pałace francuskie, z reprezentacyjną fasadą oraz bogato zdobionymi wnętrzami. Architektami pałacu byli , Hermann Mayer i .
W 1888 roku książę Ferdynand sprowadził francuskich architektów krajobrazu w celu zaprojektowania rozległego parku wokół pałacu. W efekcie powstał zespół parkowy o powierzchni około 80 ha, który przekształcił dotychczasowe jałowe, kamieniste tereny w starannie zaaranżowane założenie ogrodowe. W tym celu nawieziono żyzną glebę, głównie z doliny rzeki Kamczija. Istotnym elementem projektu było wprowadzenie rzadkich gatunków drzew, m.in. dębu czarnego i cedru atlantyckiego, które stały się unikatowymi okazami na Półwyspie Bałkańskim. Na północny wschód od pałacu wzniesiono szklarnie przeznaczone do zimowania palm oraz produkcji kwiatów. W obiektach tych oraz w arboretum uprawia się ponad 500 gatunków roślin kwiatowych i około 200 gatunków sadzonek.
Architektura thumb|left|220px|Zegar słoneczny Główny budynek pałacowy utrzymany jest w stylistyce nawiązującej do XIX‑wiecznych rezydencji francuskiej arystokracji, łącząc reprezentacyjne elewacje z ornamentalnymi wnętrzami. Otaczające go ogrody obejmują układ alejek spacerowych, trawniki oraz kompozycje roślinne zaplanowane przez sprowadzonych architektów krajobrazu.
Częścią zespołu jest prywatny odcinek plaży nad Morzem Czarnym, stanowiący ogrodzoną część linii brzegowej. Jest to rozwiązanie wyjątkowe w świetle bułgarskiego prawa, zgodnie z którym plaże mają charakter publiczny.
Wśród elementów dekoracyjnych ogrodu znajduje się zegar słoneczny podarowany przez królową Wiktorię. Pełni on zarówno funkcję użytkową, jak i ozdobną, stanowiąc jedną z rozpoznawalnych atrakcji parku.
W 1891 roku, jako część kompleksu pałacowego, wzniesiono winiarnię będącą kontynuacją tradycji dawnej klasztornej piwnicy winnej działającej wcześniej na tym terenie. Inicjatywa budowy należała do księcia Ferdynanda, natomiast projekt opracował architekt niemiecki. Obiekt utrzymano w stylu charakterystycznym dla bułgarskiego odrodzenia narodowego.
Obiekt współcześnie Współcześnie pałac jest obiektem rządowym, który jest także udostępniany turystom. Do dyspozycji gości znajdują się zaplecze gastronomiczne, w tym restauracja oraz wydzielone miejsce do grillowania. Na terenie rezydencji dostępne są również obiekty i urządzenia sportowe.
Przypisy
Kategoria:Pałace Kategoria:Historia Bułgarii Kategoria:Warna