Po ukończeniu studiów związała się na stałe z Wrocławiem. Już w trakcie studiów, w 1955 roku, rozpoczęła pracę w Zakładzie Wirusologii Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN im. Ludwika Hirszfelda. Początkowo pracowała pod kierunkiem wybitnych polskich wirusologów, prof. Henryka Makowera oraz prof. Zofii Skurskiej, zajmując się zagadnieniami odporności przeciwwirusowej oraz metodami rozpoznawania i różnicowania wirusówE. Piasecki, „Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej” 1998, t. 52, s. 548.
W kolejnych latach prowadziła badania nad mechanizmami odporności komórkowej w zakażeniach wirusowych. Współpracując z prof. Mirosławem Kańtochem analizowała znaczenie fagocytozy w przebiegu zakażeń, wykazując hamujący wpływ wirusów Coxsackie na aktywność fagocytarną leukocytów. Brała także udział w opracowaniu nowego odczynu serologicznego opartego na wiązaniu czynników opsonizujących przez kompleks wirus–przeciwciałoE. Piasecki, „Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej” 1998, t. 52, s. 548.