Huragan zniszczył rozległe połacie jałowców wirginijskich zarówno na wyspach, jak i na odcinku wybrzeża przyległym do stałego lądu. Zasób ten był już wcześniej poważnie nadwerężony przez niekontrolowane pozyskiwanie drewna. Jałowce z okolic Cedar Keys ceniono ze względu na ich jakość – stanowiły podstawowy surowiec do produkcji ołówków. Część przedsiębiorstw wytwarzała ołówki na miejscu, inne zaś eksportowały przygotowane deszczułki do fabryk położonych w innych miejscach. Młyn należący do Eagle Pencil Company w Cedar Key został zniszczony. Po drugiej stronie kanału, na Atsena Otie Key, zakład Eberhard Faber stracił 3000 skrzyń gotowych deszczułek oraz nieprzerobione drewno – łączne straty oszacowano na około 40 000 dolarów (1,5 mln dolarów w przeliczeniu na 2024 rok). Zniszczonych zostało również kilka innych młynów. Obiekt Fabera odbudowano po huraganie, jednak dwa lata później został zamknięty na stałe z powodu wyczerpania się lokalnych zasobów jałowca. Porzucenie Atsena Otie Key przez mieszkańców nastąpiło kilka lat po katastrofie i w decydującym stopniu wynikało z likwidacji młyna, który zapewniał utrzymanie około 100 rodzinom zamieszkującym wyspę. mały|Ofiary sztormu na tle uszkodzonych domów w Cedar Key