W sezonie 1980/81 wraz z koleżankami obroniła mistrzostwo Polski, zostając następnie kapitanem zespołu, a w grudniu 1981 r. zdobyła halowe mistrzostwo Polski kobiet w piłce nożnej, będąc wybraną najlepszą zawodniczką turnieju w Gdyni. W kolejnych latach regularnie stawała na podium ówczesnej I ligi, sięgając również po tytuły mistrza kraju i dokładając do tego tryumfy w Pucharze Polski (w tym dublety). W 1991 r., po transformacji systemowej, zdecydowała się zmienić klub na zagraniczny. Po zakończeniu sezonu 1990/91 – wspólnie z inną czołową piłkarką Czarnych, Marzeną Jamrozy – przeszła bowiem do belgijskiego I-ligowca Cercle Brugge, który zapłacił sosnowiczanom za ten podwójny transfer 2 tys. dolarów, a samym zawodniczkom załatwił pracę w miejscowej fabryce ciastek i czekolady, sponsorującej drużynę. Cercle okazało się dużo gorzej zorganizowanym klubem niż Czarni, a dodatkowo Wojtas nabawiła się kontuzji. Wyjechała więc z Brugii, nie planując powrotu na boisko i przeniosła się do Ostendy. Z czasem zaczęło brakować jej futbolu, podjęła zatem treningi w tamtejszym Sport Kring Opex Girls Ostende (SKOG Ostende), grającym w II lidze belgijskiej. Cercle Brugge zaczęło domagać się pieniędzy za transfer lub powrotu do ich ekipy, strasząc walkowerami i domagając się zawieszenia piłkarki, choć bezskutecznie.