Pierwszy akapit przemówienia został sformułowany tak, aby wzmocnić wizerunek Stanów Zjednoczonych jako ofiary niesprowokowanej japońskiej agresji. Pierwotny projekt pierwszego zdania brzmiał: a date which will live in world history („data, która zapisze się w historii świata”). Roosevelt przeformułował je jednak na „datę, która przejdzie do historii jako hańba”. Zamiast mówić w stronie czynnej („Japonia zaatakowała Stany Zjednoczone”), Roosevelt wybrał stronę bierną, aby podkreślić status Stanów Zjednoczonych jako ofiary. Prezydent powiedział:
Roosevelt stwierdził, że odległość między Japonią a Hawajami wyraźnie wskazuje na to, że atak został zaplanowany „kilka dni, a nawet tygodni temu”. Kwestia „naruszania neutralności” została dodatkowo wzmocniona przez wzmiankę o trwających negocjacjach dyplomatycznych z Japonią, które Roosevelt określił jako cynicznie i nieuczciwie prowadzone przez japoński rząd, podczas gdy ten potajemnie przygotowywał się do wojny ze Stanami Zjednoczonymi. Roosevelt świadomie starał się unikać bardziej abstrakcyjnych idei, które znalazły się w przemówieniu prezydenta Wilsona do Kongresu wygłoszonym w kwietniu 1917 roku, kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do I wojny światowej.