okołotransportowych; zalecane jest żądanie rozbicia kosztów (np. fracht, ubezpieczenie) i ich wykazywania osobno po stawkach rynkowych. Należyta staranność wobec jednostek i pośredników – zalecana jest pogłębiona weryfikacja statków o podwyższonym profilu ryzyka (m.in. liczne zmiany bandery, nazwy, właściciela, wiek jednostki, historia incydentów i inspekcji) oraz podmiotów pośredniczących o nieprzejrzystej strukturze własnościowej. Reakcja na sygnały ryzyka – w wytycznych wskazuje się potrzebę zgłaszania podejrzeń nielegalnego lub niebezpiecznego obrotu (w tym potencjalnych naruszeń reżimów sankcyjnych) właściwym organom, a także podnoszenia świadomości i szkoleń w organizacjach zaangażowanych w łańcuch dostaw (armatorzy, brokerzy, ubezpieczyciele, rejestry banderowe, operatorzy portów).
Na poziomie państw i organizacji międzynarodowych zwracano uwagę na rolę państw bandery i państw portu w ograniczaniu ryzyk związanych z przeładunkami na pełnym morzu i „znikaniem” statków z systemów śledzenia, w tym na możliwość stosowania wzmożonych inspekcji i powiadamiania administracji bandery w przypadku wykrycia jednostek „going dark”.