Stanisław Janasik (ur. 26 kwietnia 1882 w Poznaniu, zm. 6 grudnia 1942 w Rzymie) – polski duchowny, doktor prawa kanonicznego, rektor Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, audytor Roty Rzymskiej (1930–1942), rektor Kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie.
Życiorys W 1906 roku ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Gnieźnie i Poznaniu. Po zakończeniu seminarium jeszcze przed święceniami został wysłany przez swoich przełożonych na studia z prawa kanonicznego na Papieski Uniwersytet Gregoriański. W trakcie studiów w 1907 roku przyjął święcenia kapłańskie. Doktorat uzyskał w 1908 roku. Następnie powrócił do Polski, gdzie pełnił obowiązki wikariusza parafialnego; najpierw w latach 1908–1910 w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny we Włościejewkach, a następnie w latach 1910–1914 w parafiach: Bożego Ciała i św. Marcina (obie w Poznaniu). Po epizodzie pracy duszpasterskiej rozpoczął pracę uniwersytecką jako wykładowca w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu i Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1919–1928 pełnił funkcję rektora Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu – mianował go na ten urząd arcybiskup Edmund Dalbor. Następny ordynariusz archidiecezji, abp August Hlond, mianował go oficjałem Sądu Metropolitarnego w Gnieźnie.