Obowiązki te, wraz z innymi pomniejszymi funkcjami w Kurii i Seminarium Gnieźnieńskim, sprawował do 1930 roku, kiedy to został mianowany audytorem Roty Rzymskiej i rektorem Kościoła i Hospicjum św. Stanisława w Rzymie.
Znaczenie Głównymi zasługami Janasika dla kościoła św. Stanisława w Rzymie było rozpoczęcie renowacji zabytkowego obiektu sakralnego oraz uporządkowanie stanu prawnego dotyczącego sprawowania zarządu nad świątynią i hospicjum w ramach toczącego się sporu pomiędzy stroną kościelną a urzędnikami państwa polskiego. Działalność Janasika jako audytora Roty Rzymskiej pozostawiła po sobie szeroką spuściznę opublikowanych wyroków sądowych, które dziś stanowią materiał źródłowy dla badań z zakresu prawa kanonicznego. Poza swoimi codziennymi obowiązkami w Rzymie, Janasik pełnił również rolę eksperta i doradcy z zakresu prawa. Pomagał diecezji katowickiej – za rządów bpa Arkadiusza Lisieckiego i bpa Stanisława Adamskiego – odzyskać majątek kościelny znajdujący się na terenie Czechosłowacji.