W 1873 roku zwolniony z Armii Okupacyjnej oraz objął dowództwo nad 39. Pułkiem Piechoty. Trzy lata później, już jako generał major (niem. Generalmajor), został dowódcą 16. Brygady Piechoty. Na przełomie 1880 i 1881 roku był pełniącym obowiązki szefa sztabu XV Korpusu Armijnego. Następnie stanął na czele 11. Dywizji, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generallieutenant). W 1884 roku został gubernatorem wojskowym Strasburga, a trzy lata później mianowany generałem-głównodowodzącym II Korpusem Armijnym. Piastował to stanowisko do przejścia w stan spoczynku w 1891 roku. Został wówczas wpisany na listę oficerów 1. Pułku Artylerii Polowej Gwardii. W międzyczasie otrzymał stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie).
Odznaczenia Odznaczenia gen.