Powstanie buforowego państwa, oficjalnie zachowującego gospodarkę kapitalistyczną, pozwoliło również Rosji Radzieckiej wznowić handel z USA i innymi państwami kapitalistycznymi.
6 kwietnia 1920 r. w Błagowieszczeńsku odbył się zjazd robotniczy, który proklamował powstanie Republiki Dalekiego Wschodu, powołał jej siły zbrojne (Ludową Armię Rewolucyjną) i koalicyjny rząd, współtworzony przez bolszewików, mienszewików i eserowców. W rzeczywistości jednak republika od początku była państwem marionetkowym, nadzorowanym przez Biuro Dalekowschodnie partii bolszewickiej, a przebieg zjazdu kontrolował Iwan Smirnow, przewodniczący partyjnego Biura SyberyjskiegoMawdsley E., Wojna domowa w Rosji 1917–1920, M. Popławska (tłum.), Warszawa: Bellona, 2010, , OCLC 750846354, s. 292-293.. Przewodniczący Biura Dalekowschodniego Aleksandr Krasnoszczokow został pierwszym (tymczasowym) premierem republiki. Samo biuro powstało w marcu 1920 r. w celu sfinalizowania planów utworzenia państwa buforowego, gdyż idea jego powstania, popierana przez Lenina, nie podobała się części lokalnych działaczy bolszewickich. Lokalne lewicowe rządy działały przed kwietniem 1920 r. w obwodzie amurskim, do którego interwenci nie wkroczyli, we Władywostoku (tzw. ziemstwo) i w Wierchnieudinsku.