20 grudnia 1945 roku Wnuk został aresztowany na stacji Lublin Główny. Uwięziono go na Zamku w Lublinie. Został zwerbowany do współpracy z bezpieką, prawdopodobnie przez Wincentego Wojciusza. W styczniu 1946 zobowiązał się wydać m.in. „Zaporę” i podał możliwe miejsca jego ukrywania. Informacje przez niego przekazane doprowadziły do zatrzymania kpt. Bronisława Rębacza ps. „Rymsza”, komendanta obwodu AK-WiN Kraśnik. W tym czasie nieświadomy zdrady Dekutowski starał się o uwolnienie swojego zastępcy. Opracował raport swoich akcji zbrojnych, biorąc za nie pełną odpowiedzialność i oświadczając że wydał rozkazy przeprowadzenia tych akcji. „Opal” wyszedł na wolność 20 listopada 1946. Jako informator pomógł UB w akcji ujęcia „Zapory” we wrześniu 1947, a według Sławomira Poleszaka odegrał w niej kluczową rolę.

Zaporczycy podejrzewali Wnuka o donosicielstwo, choć według relacji jednego z nich, Franciszka Nieleszczuka, sam major nie wierzył, by któryś z podkomendnych mógł go zdradzić.