Kazimierz Olszewski (ur. 8 maja 1890 w Wilnie, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – major uzbrojenia Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Adolfa, urodzony 8 maja 1890 w Wilnie, ówczesnej stolicy guberni wileńskiej.

27 lutego 1921 został przydzielony czasowo, aż do reaktywacji, do batalionu zapasowego 63 pułku piechoty w Toruniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1236. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 82 pułku piechoty w Brześciu. W 1924 został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia i wcielony do Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr 1 z równoczesnym przydziałem do Instytutu Badawczego Broni Chemicznej w Warszawie, późniejszego Wojskowego Instytutu Przeciwgazowego. W instytucie pełnił służbę przez kolejnych 15 lat. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów uzbrojenia i 7. lokatą. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku kierownika laboratorium działu sprzętowo-materiałowego.