Fosfatydyloseryna (PS, PtdSer) – organiczny związek chemiczny z grupy anionowych fosfolipidów o zmiennej budowie. Jej polarną część („główkę”) tworzy reszta L-seryny, połączona z grupą fosforanową lipidu zawierającego reszty niepolarnych kwasów tłuszczowych, np. kwasu stearynowego. Należy do najważniejszych ujemnie naładowanych fosfolipidów błon komórkowych eukariontów. Bierze udział m.in. w sygnalizacji komórkowej, krzepnięciu krwi oraz w procesach rozpoznawania i usuwania komórek obumierających.

Budowa i właściwości Określenie „fosfatydyloseryna” odnosi się do rodziny cząsteczek różniących się składem dwóch reszt kwasów tłuszczowych w części hydrofobowej; wspólną cechą jest obecność reszty seryny w części polarnej. Ujemny ładunek fosfatydyloseryny wpływa na właściwości powierzchni błon oraz na wiązanie niektórych białek (np. zawierających domeny C2 lub γ-karboksyglutaminianowe), co ma znaczenie w procesach sygnalizacyjnych i w krzepnięciu.