Był więziony kolejno w Moskwie, Charkowie, obozach w Diagilewie koło Riazania i Griazowcu.

Powrócił do Polski w listopadzie 1947, miał ukrywać się na Pomorzu. Przez pół roku więziony następnie w więzieniu mokotowskim przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Po zwolnieniu pracował jako dyrektor firmy „Pion” i w strukturach Samopomocy Chłopskiej. Ze względu na inwigilację przez kilka lat przebywał na wsi. Od 1954 kierował Zbiornicą Materiałów Wtórnych w Warszawie, później był zastępcą kierownika w Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych „Inco”. Ze względu na stan zdrowia przeszedł na rentę inwalidzką.

Odznaczenia i upamiętnienie Odznaczony m.in. Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych oraz Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Przypisy