Główny atak aliantów rozpoczął się 25 sierpnia, docierając w dolinę Foglia – właściwą linię Gotów – 29 sierpnia. Została ona szybko przełamana, a niemieckie dowództwo podjęło próbę utworzenia drugiej linii obronnej na grzbiecie Coriano, pagórkowatym odgałęzieniu na północ od rzeki Conca i ostatniej dużej przeszkodzie geograficznej na południe od Rimini. Ofensywa aliantów dotarła do rzeki 3 września, ale została zatrzymana z powodu problemów technicznych z czołgami, wzmacniającego się niemieckiego oporu i ulewnych deszczy. Siły alianckie zatrzymały się i sprowadziły posiłki, czekając na możliwość wznowienia ofensywy wzdłuż wybrzeża. Na lewym skrzydle natarcia atak został zatrzymany w bitwie pod Gemmano, na południe od rzeki Conca.
W tym momencie siły na lewym skrzydle aliantów były rozciągnięte w linii biegnącej na południe od grzbietu Coriano, zwróconej na zachód w kierunku San Marino, oddalonego o kilka kilometrów. 56 Londyńska Dywizja Piechoty znajdowała się naprzeciwko Croce, a 46 Dywizja Piechoty naprzeciwko silnie bronionej pozycji w Gemmano. Indyjska 4 Dywizja Piechoty znajdowała się na południe od 46 Dywizji, tworząc skrajnie lewe skrzydło ofensywy.