Nie pomija również skomplikowanych stosunków łączących państwo mogolskie z sułtanatami z Dekanu. Był także naocznym świadkiem chrztu trzech mogolskich książąt, synów monarszego brata . Ceremonie miały miejsce w drugiej połowie 1610 roku w Agrze. Wspomniani członkowie dynastii panującej przyjęli wówczas chrześcijańskie i portugalskie imiona. Zapis ten rzuca światło na złożoną dynamikę religijną mogolskiego dworu, tym bardziej że sam Dżahangir wydarzenia te pomija w swych starannie prowadzonych wspomnieniach. Równocześnie zapiski Fincha dostarczają jeden z wczesnych przekazów dotyczących pomieszczeń w mogolskich pałacach, których lokatorami były kobiety z cesarskiego haremu oraz dzieci.
Finch przekazuje rozmaite informacje na temat Dżahangira, ówczesnego mogolskiego władcy, niekiedy pozwalając poznać gusta cesarza. Donosi, że utrzymywał on na swym dworze setki kobiet, których jedynym zadaniem było dostarczanie rozrywki, tak poprzez taniec oraz grę na instrumentach muzycznych. Mówi też na przykład o tym, że monarcha upodobał sobie chrześcijańskie malarstwo. Donosi w tym kontekście o portretach Jezusa Chrystusa oraz Maryi zdobiących jedną z prywatnych komnat pałacu w Lahaur. Dowolność, z jaką Dżahangir włączał rozmaite motywy do dzieł sztuki, którymi się otaczał również przekazana została potomnym przez Fincha.