Wincenty Rutkiewicz (ur. 1 grudnia 1886 w maj. Pilnomyśl, zm. po 1934) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 grudnia 1886 w majątku Pilnomyśl, w ówczesnym powiecie drysieńskim guberni witebskiej, w rodzinie szlacheckiej Feliksa i Józefy z Grocholskich. Był katolikiem.
, po ukończeniu sześciu klas korpusu kadetów, wstąpił do armii rosyjskiej jako wolontariusz. , po ukończeniu Tyfliskiej Szkoły Wojskowej, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 109 pułku piechoty w Kownie. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera pododdziału szkolnego. W szeregach 109 pp walczył podczas I wojny światowej. awansował na porucznika ze starszeństwem z . został dowódcą 2 kompanii. Później awansował na sztabskapitana.
7 listopada 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, został wcielony do 11 pułku strzelców polskich i przydzielony do sztabu 3 Dywizji Strzelców Polskich na stanowisko dowódcy taborów dywizyjnych i zastępcy intendenta dywizji.