jesienią 1950 r. pełnił też obowiązki komendanta ośrodka).
W strukturze administracyjnej funkcjonowały wydziały: ewidencji, polityczno-wychowawczy, ochrony, gospodarczy, finansowy i specjalny (zajmował się zabezpieczeniem przed ucieczkami i buntami więźniów oraz pracą agenturalną na terenie obozu).
W 1951 r. nadzór nad więźniami sprawowało 72 funkcjonariuszy służby więziennej, 87 żołnierzy KBW z 9 Pułku z Bydgoszczy oraz 35 przedstawicieli straży przemysłowej. W związku z rozrostem ośrodka zwiększała się obsada personalna. Kierownictwo ośrodka oraz Naczelny Dyrektor Zakładu Wapienniczego inż. Henryk Hałas wnioskowali o zwiększenie ilości strażników. W 1955 r. OPW w Piechcinie zatrudniało 238 osób, z czego 186 pracowało w ochronie. Do pomocy służyło im 6 psów.
Ośrodek ogrodzony był podwójnym płotem z drutu kolczastego o wysokości 3,5 metra. W narożnikach obozu znajdowały się cztery drewniane wieżyczki obserwacyjne, obsadzone przez żołnierzy KBW uzbrojonych w broń maszynową. Wieżyczki wyposażone były w reflektory o mocy 500W. Więźniowie mieli zakaz podchodzenia do ogrodzenia na kilkanaście metrów - było to tzw. "pole śmierci".