W latach 1994–1995 program Georgetown Fuel Cell Bus Program (prowadzony przez Uniwersytet Georgetown oraz Departament Energii USA) zaprezentował trzy autobusy o długości 30 stóp (ok. 9,1 m), zasilane ogniwem paliwowym kwasu fosforowego firmy .
thumb|Autobus Toyota FCHV-BUS na Expo 2005 w Aichi (2005)
Od końca lat 90. XX wieku autobusy z ogniwami paliwowymi zasilanymi wodorem testowano w wielu miastach. W 1998 r. Chicago i Vancouver rozpoczęto testy z wykorzystaniem nadwozi autobusowych oraz ogniw paliwowych . Trwający trzy lata pilotaż przewiózł ponad 200 tys. pasażerów i objął łącznie ponad 118 tys. km przebiegu.
Od 2000 r. firmy Hino i Toyota współpracowały nad rozwojem autobusu wodorowego z ogniwem paliwowym . Po testach prowadzonych przez w 2003 r. flota ośmiu autobusów FCHV-BUS obsługiwała Expo 2005 w prefekturze Aichi. W czasie Expo autobusy przewiozły ok. 1 mln odwiedzających i przejechały ok. 130 tys. km, a następnie wykorzystywano je m.in. jako autobusy dowozowe na lotniskach.
W Stanach Zjednoczonych (NREL) prowadzono badania i ewaluacje autobusów z ogniwami paliwowymi od 2000 r., we współpracy z .