Konstanty Rafał Ślizień herbu Świat (ur. 27 czerwca 1803 lub 1804 w Bartnikach, zm. 20 maja 1881 w Lubowie) – rzeźbiarz, architekt, medalier, kolekcjoner sztuki, mecenas. Członek Towarzystwa Filomatów i Filaretów. Reprezentant romantyzmu wileńskiego. Związany z dworem w Lubowie.
Pochodzenie Syn Jana (1776–1866), chorążego i sędziego powiatu nowogródzkiego oraz Anieli (1782–1855) z Maćkiewiczów. Członek szlacheckiej polsko-litewskiej rodziny Śliźniów, pieczętującej się herbem własnym Świat, przybyłej z Siedmiogrodu do Polski za panowania Aleksandra Jagiellończyka i osiadłej na Rusi Białej. Przodkami Rafała byli m.in. Aleksander Ślizień i Stefan Jan Ślizień. Rodzina Rafała posiadała majątki w Drućkowszczyźnie oraz w Wolnej, natomiast w XVIII w. była właścicielem Zamku w Krewie. Związana z ziemią oszmiańską. lewo|mały|156x156px|Medalion przedstawiający rodziców Rafała, wykonany przez niego z okazji ich 50. rocznicy ślubu (1850) Brat Ottona (1806–1887), powstańca listopadowego, malarza.
Życiorys mały|Dom, w którym na świat prawdopodobnie przyszedł Rafał Ślizień
Młodość i edukacja Urodził się w Bartnikach, na terenie ówczesnego Imperium Rosyjskiego, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim.