Nie był też w stanie zapobiec najgorszemu okrucieństwu okupacji, japońskiej masakrze w Homfreyganj 30 stycznia 1944 roku, podczas której 44 indyjskich cywilów zostało rozstrzelanych przez Japończyków pod zarzutem szpiegostwa. Wielu z nich było członkami Indyjskiej Ligi Niepodległości. Teoretycznie rząd nadal zarządzał wyspami, które były jedynym indyjskim terytorium, jakie zdobył na dłuższy czas, aż do ich odzyskania przez Brytyjczyków w 1945 roku, lecz w praktyce niewiele się zmieniło. Azad Hind zyskał wyraźnie złą sławę wśród mieszkańców, ponieważ nie podjął kroków w celu zbadania sytuacji na wyspach, pomimo znanego już okrucieństwa Japończyków w innych krajach.

Ostatni rok wojny thumb|Członkowie japońskiej delegacji wojskowej salutują ppłk. Nathu Singhowi Rathore, dowódcy 1/7 Pułku Radźputańskiego, którzy zszedł z pokładu HMS „Rocksand”, aby odebrać kapitulację Japończyków i zorganizować powrót armii brytyjsko-indyjskiej na wyspy thumb|Pierwsi żołnierze sił alianckich, którzy wylądowali w Port Blair na Wyspach Andamańskich, witani przez miejscową ludność, 1945 W miarę jak w 1945 roku żywność stawała się coraz bardziej deficytowa, Japończycy uciekali się do coraz bardziej desperackich środków.