Drugi etap budowy został ufundowany przez piętnastego władcę, K’ahk’a Yipyaja Chana K’awiila. Budowę rozpoczęto prawdopodobnie w 749 roku, a zakończono 5 maja 755 roku. Władca nadbudował Esmeraldę kolejną wersją budowli, na którą przeniósł istniejące Schody Hieroglifów oraz rozbudował je, dwukrotnie wydłużywszy ich długość i dodawszy statuy, Stelę M i ołtarz. Do tekstu dodał opisy życia władców trzynastego i czternastego. Na Schodach znalazł się zapis dotyczący tragicznego zgonu Waxaklajuuna Ub’aaha K’awiila, twierdzący, że zginął on od „krzemienia i tarczy”. Sugerowało to jego śmierć w walce, choć prawdopodobnie został on porwany i rytualnie stracony.
Postaci królów przedstawione na statuach noszą ubiory wojowników z Teotihuacánu, tarcze z piórami oraz berło lub broń. Z pasków zwisają im ludzkie czaszki. Przed panowaniem Waxaklajuuna Ub’aaha K’awiila królowie Copánu rzadko byli przedstawiani w strojach wojowników. Zmieniło się to po jego śmierci w 738 roku.