Posiadanie stałych rubryk w prestiżowych pismach, takich jak Saturday Review, Morning Post czy Household Words Charlesa Dickensa (a także w innych tytułach prasowych), potwierdzało jej wysoką pozycję w zdominowanym przez mężczyzn świecie ówczesnej prasy.

Jej twórczość literacka, często zawierająca elementy gotyckie, sensacyjne i melodramatyczne, wyróżniała się na tle epoki staranną konstrukcją i głębią psychologiczną, odróżniając się od typowej literatury popularnej tamtych czasów. Jej pierwszą powieścią była My Brother's Wife (1855), ale prawdziwy sukces przyniosła jej Barbara's History (1864) – utwór poruszający temat bigamii, który ugruntował jej reputację. Ostatnia powieść, Lord Brackenbury (1880), doczekała się wielu wydań (podawano nawet 15).

W 1860 roku, w odstępie tygodnia, zmarli oboje jej rodzice. Po tej tragedii Amelia zamieszkała z owdowiałą Ellen Drew Braysher. W 1863 roku obie kobiety przeprowadziły się z Londynu do Westbury-on-Trym w pobliżu Bristolu, osiedlając się w posiadłości „The Larches”. Edwards nawiązywała bliskie relacje z kobietami i podróżowała w towarzystwie przyjaciółek, co w epoce wiktoriańskiej mogło być postrzegane jako niekonwencjonalne.