Występowanie liaison ma wpływ nie tylko na wymawianie spółgłoski w łączeniu międzywyrazowym, ale może mieć także wpływ na poprzedzającą ją samogłoskę. Może ona w wyniku liaison stać się bardziej otwarta. Wymowa dernier example będzie brzmieć /dɛʁnjɛʁ‿ɛɡzɑ̃pl/, to znaczy wyraz dernier w rodzaju męskim, wymawiany bez liaison jako /dɛʁnje/, staje się homofonem dernière /dɛʁnjɛʁ/, tj. brzmi tak samo jak odpowiednik tego wyrazu w rodzaju żeńskim. Inną przemianą samogłoski jest denazalizacja i analogiczne upodobnienie się do formy żeńskiej, np. bon appétit /bɔnapeti/, czyli wymowa wyrazu bon (bez liaison wymawianego jako /bɔ̃/) identyczna jak żeńskie bonne.
Te modyfikacje samogłoski w liaison nie występują jednak regularnie. Zwykle denazalizacja występuje po przymiotnikach zakończonych na –ain, -ein, -en, -on, -in, np. plein air /plɛn‿ɛʁ/, divin enfant /divin‿ɑ̃fɑ̃/. Nie występuje ona jednak po un, aucun, commun, on, rien, bien, en, np. un enfant /œ̃n‿ɑ̃fɑ̃), en outre /ɑ̃n‿utʁ/. W przypadku zaimków dzierżawczych funkcjonują dwie wymowy, np. mon ami /mɔ̃n‿ami/ lub / mɔn‿ami/, ale powszechniejsza jest ta z nosową samogłoską.