Występowanie denazalizacji zależy od lokalnej francuszczyzny, przykładowo na południu nazalizacja jest wyraźnie częstsza.
Należy rozróżnić wymowę pewnych przymiotników w sytuacji, gdy występują one w rodzaju męskim bez liaison, w połączeniach typu liaison oraz w sytuacji, gdy mają formę rodzaju żeńskiego.
+Zapis i wymowa pewnych przymiotników w zależności od rodzaju i występowania połączeń typu liaison z ich udziałemforma przymiotnikagranddouxzapiswymowazapiswymowarodzaj żeńskigrande amie/gʁɑ̃d ami/douce amie/dus ami/rodzaj męski z liaisongrand ami/gʁɑ̃t ami/doux ami/duz ami/rodzaj męski bez liaisongrand garçon/gʁɑ̃ gaʁsɔ̃/doux garçon/du gaʁsɔ̃/
Istnieje kilka wyrazów, które mają specjalną formę, zarówno w zapisie, jak i w wymowie, kiedy tworzą liaison. Należą do nich: zaimek wskazujący rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej ce /sə/ przyjmujący w liaison formę cet /sεt/, np. ce lièvre /sə ljɛvʁ/ ale: cet ange /sεt‿ɑ̃ʒ/ zaimki dzierżawcze rodzaju żeńskiego ma, ta, sa (/ma/, /ta/, /sa/) przyjmują w liaison formę mon, ton, son (w wymowie /mɔ̃n/, /tɔ̃n/, /sɔ̃n/ lub /mɔn/, /tɔn/, /sɔn/), np.