Pierwszy rok po wojnie spędził w Gdyni, gdzie pracował m.in. w Morskiej Grupie Operacyjnej, będąc jej powiernikiem zabezpieczającym tam polską własność. Po powrocie do Warszawy został aresztowany i spędził 8 miesięcy w więzieniach.
Rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego w 1948 roku. Uzyskał tamże tytuł magistra filozofii z zakresu socjologii w 1952 roku, prezentując pracę magisterską pt. Pamiętniki robotników jako materiał socjologiczny, której opiekunem był prof. Stanisław Ossowski. Poszukując pracy udało mu się przez kilka miesięcy pracować na stanowisku redaktora w Państwowym Wydawnictwie Naukowym na przełomie lat 1951/1952. Po ukończeniu studiów znalazł pracę w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie jego dyrektor prof. Włodzimierz Zonn zatrudnił go na etacie asystenta technicznego. Pracował tam przez 5 lat (do 1957 roku), awansując na stanowisko Sekretarza Zespołu Budowy Centralnego Obserwatorium Astronomicznego. Starania astronomów w pierwszej połowie lat 50. o wybudowanie tego obserwatorium oraz poszukiwania optymalnej jego lokalizacji opisał w pracy „Centralne Obserwatorium Astronomiczne”.