Pozycja rodziny W 1988 roku John F. Lawrence na podstawie wyników analizy kladystycznej umieścił Ptilodactylidae w nadrodzinie Psephenoidea wraz z Chelonariidae, Cneoglossidae, Psephenidae, Callirhipidae i Eulichadidae. W 1991 roku Lawrence i Everard B. Britton przenieśli te rodziny wraz z przedstawicielami Dryopoidea do szerszej nadrodziny otrupków (Byrrhoidea). Taki układ zastosowano w systemie Lawrence’a i Alfreda F. Newtona z 1995 roku oraz w systemie Patrice’a Boucharda z 2011 roku. Część późniejszych autorów z używania nadrodziny Dryopoidea jednak nie zrezygnowało.
Dane morfologiczne W wynikach opartej na cechach budowy larw analizie Rolfa G. Beutela z 1995 roku Ptilodactylidae uległy rozbiciu na dwa klady. Ten tworzony przez Anchytarsinae, Byrrocryptinae i Ptilodactylinae zajął pozycję siostrzaną dla Eulichadidae, tworząc z nimi klad siostrzany dla Callirhipidae, a ten tworzony przez Araeopidiinae i Cladotominae utworzył monofiletyczną grupę z Chelonariidae, Psephenidae, osuszkowatymi, Lutrochidae i dzierożnicowatymi. W wynikach morfologicznej, opartej na cechach stadiów dorosłych i niedorosłych analizy kladystycznej Cleide’a Costy, Sergia A.