Rodzina ma zasięg kosmopolityczny, ale największą różnorodność osiąga w strefie tropikalnej i subtropikalnej. W Palearktyce większość gatunków związana jest ze wschodem krainy. Brak gatunków rodzimych w Europie, ale trafiają na stary kontynent zawleczeni z roślinami przedstawiciele rodzaju Ptilodactyla. W Polsce w latach 2024–2025 odnaleziona została w jednym z mieszkań P. exotica, co stanowiło pierwsze doniesienie o przedstawicielu omawianej rodziny w tym kraju.
Taksonomia i ewolucja Fragment kladogramu wg Zhanga i innych, 2018
Fragment kladogramu wg McKenny i innych, 2019
Fragment kladogramu wg Caia i innych, 2022 Takson ten wprowadził w 1836 roku François L. Laporte de Castelnau na łamach „Revue Entomologique” jako monotypową rodzinę w grupie Malacodermes. Współczesnego sensu nabrały Ptilodactylidae za sprawą prac Roya A. Crowsona z 1950 i 1955 roku, kiedy to przeniesiono do niej liczne rodzaje umieszczane dawniej w popielichowatych i wyślizgowatych.