W XV w. Targ podzielony był administracyjnie między Kwartał Młyński (strona północna) i Kwartał Passawski (strona południowa). W tym czasie stronę północną nazywano schottelerstrate (ulica Miselników) w nawiązaniu do straganów, na których handlowali miselnicy – wytwórcy cynowych misek i talerzy. W XVI w. wzmiankowany jako Kaellmark (1559), kalmarked, Kolmarckt (1588), Kolmarck (1594), w XVII w. in Kahle Markt (1619), Kolmarck (1625), w XVIII w. Kaelmarckt, der Kahl-Marckt (1706).
XVII- i XVIII-wieczny Targ Węglowy był znany z tzw. Nowej Winiarni przy ulicy Wielkiej Tumskiej (New weinhauß in der großen Domstraße, 1608). Wielokrotnie zmieniała ona właścicieli aż do 1900 r., kiedy kupiec Paul Letsch dokonał jej przebudowy na dom handlowy Kaufhaus Letsch.
W 1784 r. w kamienicy przy Kohlmarkt 10 urodził się Friedrich Heinrich Ernst von Wrangel, pruski feldmarszałek. W 1904 r. kamienica ta została przebudowana na okazały budynek biurowo-usługowy Wrangelhaus.
Zabudowa Targu Węglowego została zniszczona wskutek bombardowań Szczecina w czasie II wojny światowej.