thumb|Targ Węglowy () na wycinku mapy Szczecina z 1890; widoczne także m.in. kościół św. Jakuba () oraz Zamek Książąt Pomorskich () Targ Węglowy (do 1945 r. ,, tj. Targ Węglowy, 1945–1956 Stary Rynek) – nieistniejący rynek w Szczecinie, przed 1945 r. jeden z głównych placów Starego Miasta. Zbiegały się na nim: Mönchenstraße (Teofila Firlika, od 1956 r. Grodzka), Kleine Domstraße (Mariacka), Schulzenstraße (Sołtysia), Schuhstraße (Szewska), Große Domstraße (Farna) i Jakobikirchhof (Św. Jakuba).
W 1956 r. został zlikwidowany wskutek połączenia go z ulicą Teofila Firlika, odcinkiem ulicy Szewskiej i ulicą Balladyny w nową ulicę Grodzką.
Historia Jeden z najstarszych placów targowych w mieście, założony po lokacji Szczecina na obszarze zwanym forum novum. Wzmiankowany w 1345 r. jako forum carbonum (Targ Węglowy). Nazwa pochodzi od targowiska, na którym handlowano węglem drzewnym. Znaczenie węgla drzewnego dla ówczesnego rzemiosła podkreśla statut cechowy kowali z 1313 r. z pobliskiej platea fabrorum (dziś ul. Kuśnierska) w którym zapisano prawo do ustalania cen tego paliwa.
W XV w. Targ podzielony był administracyjnie między Kwartał Młyński (strona północna) i Kwartał Passawski (strona południowa). W tym czasie stronę północną nazywano schottelerstrate (ulica Miselników) w nawiązaniu do straganów, na których handlowali miselnicy – wytwórcy cynowych misek i talerzy. W XVI w. wzmiankowany jako Kaellmark (1559), kalmarked, Kolmarckt (1588), Kolmarck (1594), w XVII w. in Kahle Markt (1619), Kolmarck (1625), w XVIII w. Kaelmarckt, der Kahl-Marckt (1706).
XVII- i XVIII-wieczny Targ Węglowy był znany z tzw. Nowej Winiarni przy ulicy Wielkiej Tumskiej (New weinhauß in der großen Domstraße, 1608). Wielokrotnie zmieniała ona właścicieli aż do 1900 r., kiedy kupiec Paul Letsch dokonał jej przebudowy na dom handlowy Kaufhaus Letsch.
W 1784 r. w kamienicy przy Kohlmarkt 10 urodził się Friedrich Heinrich Ernst von Wrangel, pruski feldmarszałek. W 1904 r. kamienica ta została przebudowana na okazały budynek biurowo-usługowy Wrangelhaus.
Zabudowa Targu Węglowego została zniszczona wskutek bombardowań Szczecina w czasie II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych Kohlmarkt przemianowano na Stary Rynek a ruiny kamienic zostały wyburzone; najdłużej przetrwały budynki Kaufhaus Letsch i Modehaus Tress (do ok. 1949 r.).
W 1956 r. Stary Rynek stał się częścią nowo utworzonej ulicy Grodzkiej, ostatecznie znikając z mapy miasta.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące ulice i place w Szczecinie Kategoria:Stare Miasto (Szczecin)