Ekspozytura Nr 4 Oddziału II Sztabu Głównego – ekspozytura wywiadu płytkiego Oddziału II Sztabu Głównego.
Historia ekspozytury Zadaniem ekspozytury było prowadzenie wywiadu tzw. płytkiego na własnym przedpolu o głębokości 100-150 km na terytorium przeciwnika, na odcinku od Rawicza do Karpat.
W 1930 ekspozytura została przeniesiona z Krakowa do Katowic.
W 1934 szefowi ekspozytury podlegały dwa posterunki oficerskie, których personel stanowili oficerowie Straży Granicznej: Posterunek Oficerski Nr 3 w Katowicach – nadkom. SG Marian Skibiński i kom. SG Henryk Leśniewski, Posterunek Oficerski Nr 5 w Poznaniu – kom. SG Adam Biedrzyński i podkom. SG Bogusław Skrzetuski.
W latach 1935–1939, pod kierownictwem mjr. dypl. Kazimierza Szpądrowskiego, ekspozytura znacznie zintensyfikowała działania wywiadowcze na kierunku niemieckim i rozbudowała sieć agenturalną – o ile w listopadzie 1937 na terenie Rzeszy działało zaledwie 3 agentów mobilizacyjnych, o tyle pod koniec 1938 placówka dysponowała już 62 agentami ogólnymi i 28 mobilizacyjnymi. Rozwinięto również Referat Techniczny (stanowiący około 1/6 obsady), zapewniający jednostce niezależność operacyjną.