Warga dolna cechuje się dwukrotnie szerszą niż dłuższą, wierzchołkowo zaokrągloną bródką, sięgającym ku przodowi do palpigerów, pośrodkowo podzielonym wykrojeniem na dwa szerokie, błoniaste płaty języczkiem oraz trójczłonowymi głaszczkami o członie ostatnim trójkątnym i ukośnie na członie przedostatnim osadzonym. Gulę wygraniczają wyraźne, niestyczne szwy gularne.
Tułów Szyja ma na spodzie wykształcone skleryty szyjne.
Przedplecze jest średnio dwukrotnie szersze niż dłuższe, o bokach ku przodowi zbieżnych, obrzeżonych kompletnymi, ostrymi listewkami, przednich i tylnych kątach ostrych, a tylnej krawędzi dwufalistej, na dysku drobno punktowane. Zaokrąglona tarczka odznacza się obecnością gęstych, grubych, pokładających się, białych szczecinek. Pokrywy są na szczycie wąsko zaokrąglone, na powierzchni zaopatrzone w do 20 niewgłębionych lub płytko wgłębionych rzędów z płytkimi punktami oraz w drobne nakłucia między rzędami. Często w kącie przyszwowym szczytu pokrywy występuje drobny kolec. Użyłkowanie skrzydeł tylnej pary cechuje się dobrze rozwiniętą komórką radialną.