Carl Friedrich Ferdinand Graf von der Goltz (ur. 12 kwietnia 1815 w Stuttgarcie, zm. 21 lutego 1901 w Nicei) – generał kawalerii Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, szef Korpusu Jegrów Konnych oraz adiutant generalny cesarza Wilhelma I.
Życiorys Po ukończeniu kształcenia w Akademii Jeździeckiej w Brandenburgu i otrzymaniu stopniu podporucznika (niem. Secodelieutenant) w 1833 roku rozpoczął służbę w 1. Pułku Kirasjerów. W 1838 roku został przeniesiony do Pułku Kirasjerów Gwardii. Na przełomie 1844 i 1845 roku przebywał w Algierii, gdzie brał udział w starciach z lokalną ludnością prowadzonych przez oddziały francuskie dowodzone przez marszałka Thomasa Roberta Bugeauda. Po powrocie do Prus w 1845 roku otrzymał awans na porucznika (niem. Premierlieutenant) i został członkiem dworu księżnej Marianny Orańskiej - żony księcia Albrechta Hohenzollerna. W 1848 roku objął stanowisko adiutanta księcia Wilhelma, przyszłego cesarz, a rok później awansował na rotmistrza (niem. Rittmeister). Towarzyszył wówczas księciu Wilhelmowi w krwawym tłumieniu powstania badeńskiego.