Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 32 pp w Modlinie. W 1921 w Rembertowie ukończył trzymiesięczny kurs dowódców kompanii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1035. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 w Chełmnie ukończył pięciomiesięczny kurs młodszych oficerów piechoty. W lutym 1925 został przeniesiony do Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie. Pełnił tam służbę jako wychowawca, a następnie dowódca plutonu. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 95. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w KK 2. W roku szkolnym 1929/1930 był dowódcą 3 kompanii baonu szkolnego. W czerwcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Dowodził kompanią graniczną „Prozoroki”. W 1933 został wyznaczony na stanowisko komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego Nieśwież. Służbę na tym stanowisku pełnił do 1939 podlegajac służbowo komendantowi 301 Rejonu PW „Nowogródek” w Baranowiczach przy pułku KOP „Wołożyn”, a ewidencyjnie dowódcy baonu KOP „Troki”. Równocześnia był oficerem Związku Strzeleckiego (numer ewidencyjny 4449).