Stanisław Wyrobiec, ps. Konar (ur. 7 sierpnia 1893 w Dołobowie, zm. 18 czerwca 1961 w Krakowie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 7 sierpnia 1893 we wsi Dołobów, w ówczesnym powiecie rudeckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie leśniczego Jana i Katarzyny z Marków. Ukończył szkołę powszechną w Zbarażu, a w 1911 siedem klas w c. k. Wyższym Gimnazjum w Brzeżanach. W 1912 rozpoczął naukę na kursach handlowych w Krakowie, zakończoną w lipcu 1914 zdanym egzaminem państwowym z rachunkowości przed komisją c. k. Namiestnictwa we Lwowie. 10 maja 1913 w Krakowie wstąpił do Związku Strzeleckiego. Przybrał pseudonim Wicher, potem Konar.

6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 3 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty. Pełnił służbę w patrolu sanitarnym sierżanta Stanisława Apfela, ps. Czaszka. W 1914 w czasie odwrotu, po bitwie pod Laskami i Anielinem, został ranny w rękę. W grudniu tego roku leczył się w szpitalu rezerwowym w Klatau. Po wyleczeniu wrócił do pułku. Awansował na starszego żołnierza i kaprala sanitarnego. Wyróżnił się 21 i 22 maja 1915 w bitwie pod Konarami i 31 lipca tego roku w bitwie pod Jastkowem. 15 kwietnia 1922 pułkownik Tadeusz Piskor sporządził wniosek na odznaczenie orderem Virtuti Militari, w którym napisał:

W kwietniu 1917 był przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. W maju tego roku w Zambrowie i Pomiechówku ukończył kurs instruktorski i awansował na sierżanta. 16 października 1917 w Przemyślu, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski.

4 listopada 1918, po powrocie z frontu, wstąpił do oddziału Odsieczy Lwowa, późniejszego 5 pułku piechoty Legionów. Do marca 1919 walczył w bitwie o Lwów, a później został przeniesiony do 32 pułku piechoty. 7 maja 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniący służbę w 32 pp został mianowany z dniem 1 maja 1919 podporucznikiem piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 56 z 22 maja 1919, poz. 1759.. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 32 pp w Modlinie. W 1921 w Rembertowie ukończył trzymiesięczny kurs dowódców kompanii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1035. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 w Chełmnie ukończył pięciomiesięczny kurs młodszych oficerów piechoty. W lutym 1925 został przeniesiony do Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie. Pełnił tam służbę jako wychowawca, a następnie dowódca plutonu. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 95. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w KK 2. W roku szkolnym 1929/1930 był dowódcą 3 kompanii baonu szkolnego. W czerwcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Dowodził kompanią graniczną „Prozoroki”. W 1933 został wyznaczony na stanowisko komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego Nieśwież. Służbę na tym stanowisku pełnił do 1939 podlegajac służbowo komendantowi 301 Rejonu PW „Nowogródek” w Baranowiczach przy pułku KOP „Wołożyn”, a ewidencyjnie dowódcy baonu KOP „Troki”. Równocześnia był oficerem Związku Strzeleckiego (numer ewidencyjny 4449). 24 grudnia 1938 został mianowany na stopień podokręgowego ZS. W ramach osadnictwa wojskowego przyznano mu działkę, której do 18 marca 1934 nie otrzymał.

W 1945 został zarejestrowany w Punkcie E nr 4 Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Krakowie. Zmarł 18 czerwca 1961 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIA, rząd 13, miejsce 11).

Był żonaty z Bronisławą z Khunów (1899–1984), z którą miał dwie córki: Jadwigę Dominikę (1922–2010) i Lidię Marię (ur. 1926).

Na podstawie ustaleń Jana Kińskiego, Adama Moszyńskiego i Jędrzeja Tucholskiego do połowy lat 90. XX w. był uznawany za ofiarę zbrodni w Katyniu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7168 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką Odznaka „Za wierną służbę” Brązowy Medal Waleczności

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Kapitanowie administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Podświle” Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Troki” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Oficerowie Związku Strzeleckiego (1919–1939) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Jastkowem 1915 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów