Następstwa Po zajęciu wyspy japoński garnizon próbował zmusić mieszkających na niej Chińczyków i Malajów do pracy, choć wielu z nich uciekło w głąb lądu, aby żyć z pracy na roli. Dawny buntownicy również zostali japońskimi robotnikami przymusowymi, zatrudnianymi do czyszczenia zbiorników magazynowych. Pod rządami japońskimi produkcja fosforanów była bardzo ograniczona, a po zatopieniu 17 listopada 1942 roku statku „Nissei Maru” przez okręt podwodny USS „Searaven” podczas rozładunku na nabrzeżu została całkowicie wstrzymana. Ponad 60 proc. ludności wyspy, w tym jeńcy europejscy, zostało przeniesionych na Jawę do grudnia 1943 roku. Po kapitulacji Japonii Wyspa Bożego Narodzenia została ponownie zajęta przez Wielką Brytanię w październiku 1945 roku.
W okresie powojennym siedmiu pendżabskich buntowników zostało odnalezionych i postawionych przed sądem wojskowym w Singapurze. Pierwszych sześciu, których zidentyfikowano i osądzono, skazano 13 marca 1947 roku. Pięciu skazano na śmierć, a jednego na dwa lata więzienia i dyscyplinarne zwolnienie ze służby. Król Jerzy VI potwierdził wyroki śmierci 13 sierpnia 1947 roku.