Ekologia i występowanie Ekologia tych owadów jest słabo zbadana. Larwy są detrytusożerne; spotyka się je w wilgotnej i suchej ściółce, u podstawy pni, w dziuplach, pod korą drzew, wśród korzeni storczykowatych, w mrowiskach i chodnikach termitów. Owady dorosłe obok wspomnianych siedlisk znajdowane są też na liściach i bywa, że przylatują do sztucznych źródeł światła. W przypadku przynajmniej niektórych gatunków rozważa się myrmekofilność lub termitofilność. U postaci dorosłych zwarte ciało o silnie zesklerotyzowanych elementach zewnętrznych miałoby być adaptacją do składania jaj w gniazdach mrówek i termitów. Ponadto u niektórych gatunków południowoamerykańskich zaobserwowano podobne do trichomów struktury na pokrywach. Natura relacji Chelonariidae z mrówkami i termitami pozostaje jednak nieznana.
Rodzina szeroko rozprzestrzeniona, obecna głównie w strefie tropikalnej. Najliczniej reprezentowana jest w krainie neotropikalnej, gdzie stwierdzono około 220 gatunków, wszystkie z rodzaju Chelonarium. Pojedynczy gatunek tego rodzaju, Chelonarium lecontei, znany jest z południowej części nearktycznej – z południa Stanów Zjednoczonych. W krainie orientalnej rodzinę reprezentują liczne gatunki rodzajów Chelonarium i Pseudochelonarium;