rodzaje te sięgają od Indii przez Azję Południowo-Wschodnią i wyspy Indonezji po Nową Gwineę. Pojedynczy gatunek z rodzaju Chelonarium wykazano z północnego Queenslandu w Australii. Brounia thoracica jest jedynym przedstawicielem swego rodzaju i endemitem Nowej Zelandii.
Taksonomia i ewolucja Pozycja rodziny Fragment kladogramu wg Zhanga i innych, 2018
Fragment kladogramu wg McKenny i innych, 2019
Fragment kladogramu wg Caia i innych, 2022 Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1845 roku przez Charlesa É. Blancharda pod nazwą Chelonarites jako grupa w obrębie goleńczykowatych. W wersji zlatynizowanej takson ów pojawił się po raz pierwszy w pracy Ludwiga Imhoffa z 1856 roku pod nazwą Chelonarii jako sekcja w rodzinie otrupkowatych. W systemie Hermanna J. Kolbego z 1908 roku rodzina Chelonariiden umieszczona została w nadrodzinie Dascylloidea. W systemie Roya A. Crowsona z 1955 roku Chelonariidae sklasyfikowane zostały w nadrodzinie Dryopoidea. W 1988 roku John F. Lawrence na podstawie wyników analizy kladystycznej umieścił Chelonariidae w nadrodzinie Psephenoidea wraz z Ptilodactylidae, Cneoglossidae, Psephenidae, Callirhipidae i Eulichadidae. W 1991 roku Lawrence i Everard B. Britton przenieśli te rodziny wraz z przedstawicielami Dryopoidea do szerszej nadrodziny otrupków (Byrrhoidea).