Kościół zamkowy św. Ottona – nieistniejący kościół protestancki () z 2. połowy XVI wieku, który znajdował się dawniej na szczecińskim Zamku Książąt Pomorskich. Zniszczony podczas II wojny światowej, w jego miejscu znajduje się sala koncertowa im. ks. Bogusława X.
Historia i architektura Kościół powstał jako kaplica domu książęcego w trakcie wykonanej w latach 1575–1577 z inicjatywy księcia Jana Fryderyka przebudowy północnego skrzydła zamku w jego zachodniej części. Wzniesiono go z cegły na gruzach rozebranego, XIV-wiecznego kościoła kolegiackiego św. Ottona. Kaplica od samego początku służyła jako kościół miejski, dostęp do niego mieli bowiem szczecińscy mieszczanie. Świątynia zaprojektowana została przez mistrza murarskiego Wilhelma Zachariasa. Kościół miał formę prostokątnej sali, o wymiarach oryginalnie 100 na 43 stóp. Wkomponowany był w skrzydło północne zamku, na jego zachodnim krańcu wznosiła się zamkowa wieża na planie kwadratu, przez którą wchodziło się z zewnątrz do wnętrza kościoła, było to wejście dla wiernych (wejście po odbudowie niezachowane, znajduje się tam dzisiejsza scena), książę wchodził do kościoła na emporę ze swoich komnat na pierwszym piętrze. Nawa kościelna nakryta była sklepieniem kolebkowym z lunetami. Ściany obiegały dwa rzędy sklepionych empor, trzeci rząd empor znajdował się poniżej sklepienia.