W końcu, późnym wieczorem 24 października, siły Maruyamy dotarły do granicy amerykańskich pozycji w Lunga Point. Przez dwie kolejne noce siły Maruyamy przeprowadziły liczne, nieudane, frontalne ataki na pozycje bronione przez żołnierzy 1. batalionu 7 Pułku Piechoty Morskiej pod dowództwem ppłk. Chesty’ego Pullera i 3. batalionu 164 Pułku Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych, dowodzony przez ppłk. Roberta Halla. Karabiny, karabiny maszynowe, moździerze, artyleria oraz bezpośredni ostrzał z dział przeciwpancernych kal. 37 mm piechoty morskiej i armii USA „dokonały straszliwej rzezi” wśród Japończyków. W atakach zginęło ponad 1500 żołnierzy Maruyamy, przy czym Amerykanie stracili ok. 60 zabitych. Jednostki prawego skrzydła Shōjiego nie brały udziału w atakach, decydując się pozostać na miejscu, aby osłonić prawą flankę Nasu przed ewentualnym atakiem sił amerykańskich w tym rejonie, który nigdy nie nastąpił.

O godzinie 8:00 26 października Hyakutake odwołał dalsze ataki i nakazał swoim siłom odwrót. Ocalali żołnierze lewego skrzydła i rezerwy dywizji Maruyamy otrzymali rozkaz wycofania się w rejon rzeki Matanikau, podczas gdy jednostka prawego skrzydła pod dowództwem Shōjiego otrzymała rozkaz skierowania się do Koli Point, 21 km na wschód od rzeki Lunga.