Dzięki rekomendacji czeskiej tancerki i choreografki (od której nauczyła się również pedagogiki baletu klasycznego) dostała pracę w Flinders University w Adelajdzie (Australia).
W 1967 otworzyła własny kurs pantomimy przy Studio Théâtre des Champs Élysées w Paryżu. Rok później została zaproszona przez Geneviève Guillot do objęcia pozycji pierwszego profesora pantomimy w École de Danse de l’Opéra de Paris.
W późniejszym okresie posiadała wyłącznie francuskie obywatelstwo.
Magenia W 1974 założyła własną szkołę, którą nazwała Magenia (czytane we francuskim jak „marzenia”). W jej zajęciach uczestniczyli m.in. , , .
W studio wdrożyła własną metodę, zakorzenioną w polskiej szkole pantomimy, oferując naukę baletu, jazzu, sztuk walki, teatru, śpiewu i techniki pantomimy, a także wykłady na temat historii teatru, historii baletu i rozwoju pantomimy. Wyszkoliła ponad 800 artystów z całego świata, w tym z Francji, Niemiec, Korei Południowej, Chin, Japonii, USA, Włoch, Hiszpanii, Brazylii, Ekwadoru, Wenezueli, Meksyku, Polski.