Dąbrowicz, Żyją i działają tacy artyści, „Panorama Polska”, Warszawa, XI 1984. nr 11 (340).. Operował wieloma, często rzadkimi i trudnymi technikami, również takimi, które sam wymyślił i po raz pierwszy w historii introligatorstwa artystycznego zastosował (np. oprawy wypalane, ryte i oprawy z wypukłym ornamentem)1. Z. Święch, Artysta książki – artyście słowa. Daleko od Berkeley, „Kultura i Życie”. Dodatek „Życia Warszawy”, 1988-04-29, nr 7.. W jego pracach obecne są m.in. ręczne tłoczenie złotem, foliami i ślepe, mozaika, sklejanie skór „na styk”, naklejanie skór, technika nacinania, wypalania, rycia, „rzeźbienia” w skórze (m.in. wypukły ornament), technika emalii komórkowej – cloisonné, niello i drzeworytu, haft reliefowy, rzeźbienie w drewnie i kości słoniowej, malowanie, intarsja, srebrzenie, złocenie, metaloplastyka, grawerowanie, trybowanie. Oprawy wykonywał ręcznie, mają one barwione i malowane wg własnego projektu i nierzadko techniką stworzoną przez Ziembę wyklejkiDed Vabedva, Wyklejki, „Zrób to sam” wrzesień 1991,nr 4 s. 24–25.Ded Vabedva, Barwienie papieru. Barwny rosół, „Zrób to sam” październik 1991, nr 5, s. 16–17.Ded Vabedva, Tajemne techniki, „Zrób to sam” listopad 1991,nr 6, s. 36–37., wyszywaną jedwabiem kapitałkę, często złoconą dublurę i barwione brzegi kart. Wiele z nich chroni luksusowa kaseta.