Dobrogost Szamotulski także Dobrogost Świdwa z Szamotuł (ur. nieznane, zm. między 13 III 1464 a 24 X 1465) – rycerz wielkopolski, który dowodził chorągwią w bitwie pod Grunwaldem, szlachcic herbu Nałęcz, podkomorzy kaliski, starosta generalny Wielkopolski, kasztelan poznański, opiekadlnik, tutor Wielkopolski.
Rodzina Był synem Saski i Sędziwoja Szamotulskiego. Był żonaty z Elżbietą, córką Dymitra z Goraja herbu Korczak. Miał czwórkę dzieci, synów: Jana, kasztelana poznańskiego Piotra oraz córki Beatrycze i Katarzynę .
Jego rodzeństwem byli Wincenty Szamotulski Świdwa, Katarzyna oraz opatka owieńska Krystyna.
Kariera polityczna Pełnił funkcje administracyjne w Koronie Królestwa Polskiego. Był podkomorzym kaliskim w latach 1423-1436, starostą generalnym Wielkopolski w latach 1430-1432, kasztelanem poznańskim w latach 1436-1450. Z tego stanowiska zrezygnował na rzecz swojego syna Piotra. Był także opiekadlnikiem, tutorem Wielkopolski.