Życiorys Na przełomie XIV i XV wieku odnotowany został w archiwalnych źródłach historycznych pochodzących z materiałów sądowych. W 1395 Dobrogost syn Sędziwoja Świdwy wspomniany został jako kapłan uwolniony wraz z ojcem od kar kościelnych, pod jakie popadli z powodu szkód wyrządzonych kantorowi poznańskiemu i biskupowi płockiemu Jakubowi z Korzkwi. Według historyków przyjęcie święceń kapłańskich uniemożliwiało powrót do stanu świeckiego oraz zawarcie małżeństwa, ale istnieje możliwość, że jednak uzyskał on dyspensę papieską lub, że użycie określenia „kapłan” w cytowanym dokumencie nie było ścisłe w odniesieniu do Dobrogosta.
W 1397 Dobrogost Świdwa odnotowany został jako właściciel Szamotuł. W 1404 wraz z bratem Wincentym Świdwą toczył proces z Wincentym Obrzyckim. W latach 1404-1406 Dobrogost toczył proces sądowy z Wincentym Obrzyckim, Bieniakiem Sierakowskim i Mikoszem Szczebiotem z Pożarowa, którzy ręczyli za niego wobec Ulryka von der Osten z Drezdenka (zwanego też Orlikiem) na 2000 kóp groszy. Dobrogost ustanowił jako pełnomocników Pietrasza z Wojnowa i Arkembolda z Orla. W latach 1404-1405 toczył on procesy sądowe: w 1404 z mieszczaninem poznańskim Andrkiem Poniczem o 12 grzywien, o 3 grzywny za łyżki i dwie grzywny za pancerz. W latach 1404-1405 miał sprawę sądową z Żydem Bieniaszem o 10 oraz o 24 grzywny.