Saiber przyrównała opowiadanie do Boskiej komedii autorstwa Dantego Alighieri. Jej zdaniem „Ellison wywrócił piekło Dantego do góry nogami. Piekło Dantego – zbudowane wokół idei sprawiedliwości, mądrości i miłości – staje się w rękach Ellisona absurdalnym koszmarem niesprawiedliwości, szaleństwa i nienawiści. To, co było sprawiedliwą zemstą Boga ze Starego Testamentu na Jego stworzeniu, przekształciło się w zemstę potężnej maszyny na jej twórcach”. W jednym z wywiadów Ellison stwierdził, że opowiadanie przedstawia „pięciu biedaków żyjących w piekle Dantego wewnątrz komputera”.
Nie mam ust, a muszę krzyczeć zdobyło nagrodę Hugo za najlepsze opowiadanie w 1968 roku.
Adaptacje W 1995 roku ukazała się adaptacja opowiadania w formie gry komputerowej I Have No Mouth, and I Must Scream. Jest to gra przygodowa typu wskaż i kliknij w konwencji science fiction, oparta na fabule oryginalnego utworu. Ellison był współautorem scenariusza gry oraz użyczył głosu postaci AS. Wizerunek pisarza znalazł się również na okładce gry oraz na dołączonej podkładce pod mysz. Gra spotkała się z pozytywnym odbiorem krytyków, jednak odniosła ograniczony sukces komercyjny.